Barok Heykel: Bernini, Temel Özellikler ve Bugün Çalışmaların Nasıl Yapılacağı

Roma'nın Borghese Galerisi'nde Gian Lorenzo Bernini'nin Apollo ve Daphne heykelinin önünde durun ve barok heykelin çekiciliği saniyeler içinde belirginleşiyor: Daphne'nin parmakları defne yapraklarına uzandığı, ayak parmakları kök saldığı, ağzı mermerin bir şekilde duyulabilir kıldığı bir çığlıkla açıldığı anda donmuş mitolojik bir kovalamaca. Bu, 1600'lerin başından 1700'lerin ortalarına kadar Avrupa'ya hakim olan tarzdır. Bir hikayenin sunabileceği en dramatik anı tercih ederek sakinliği ve idealize edilmiş dinginliği reddetti; ışık, gölge ve izleyicinin kendi ayak sesleri kompozisyonu tamamlayacak şekilde oyuldu.

Basitçe söylemek gerekirse, barok heykel hareket, duygu ve gösteri için tasarlanmış bir heykeldir. Bu etkileri hem teknik hem de sanatsal açıdan nasıl elde ettiğini anlamak, bugün çeşmeleri, kilise figürlerini, melekleri veya bahçe heykellerini yaptıran herkes için önemlidir, çünkü Bernini'nin çözdüğü yapısal sorunların aynısı, her atölyenin hâlâ çözmesi gereken sorunlardır.

Bir Heykeli Barok Yapan Nedir?

Rönesans figürleri genellikle dengeli ve sakin bir şekilde karşınıza çıkar. Barok figürler bükülüyor, atılıyor ve kendi sınırlarını aşıyor. Beş özellik dönemin atölyelerinde tekrarlanıyor:

• Çapraz ve spiral kompozisyonlar. Gövdeler dikey eksenler yerine çaprazlar üzerine inşa edilmiştir, böylece göz yukarıya doğru hareket eder veya formu daire içine alır. Bernini'nin Davut'u (1623 - 1624), Michelangelo'nun yerleşik kahramanına hiç benzemeyen, desteklenmiş ayakları ve yaralı gövdesi olan sarmal bir yaydır.
• Belirleyici an. Heykeltıraşlar eylemin doruğunu seçtiler: Plüton'un parmaklarının Proserpina'nın uyluğunu ısırması (1621 - 1622), bir azizin coşkusu, bir dalganın çarpması.
• Motor olarak perdelik. Kumaş fırlatılır, çırpılır ve alt kısmı derin bir şekilde kesilir, böylece ışığı yakalar ve rüzgarı ve hızı ima eder. Giuliano Finelli'nin Apollo ve Daphne üzerinde yaptığı matkap çalışması o kadar ince saçlar ortaya çıkardı ki, ayrı ayrı taranmış gibi görünüyor.
• Çoklu bakış açıları. Çalışmaların gezilerek yeni açıların ortaya çıkarılması planlandı; hiçbiri tek bir cephe değil.
• Sanatların birleşimi. Heykel, mimari, resim, ışık ve su, tek aşamalı bir bütün halinde birleştirildi; bunların en ünlüsü, mermer azizlerin, gizli bir ışık kaynağının altındaki oymalı opera kutularında oturduğu Cornaro Şapeli'ydi.

Her özelliğin teknik bir maliyeti vardır. Spiral pozlar ağırlık merkezini tabandan dışarı iter, derin alt kesimler taşı gerginleştirir ve havadaki perdelerin bir keski kesilmeden önce mükemmel şekilde modellenmesi gerekir. Bu nedenle dönemin stüdyoları bozzetti adı verilen küçük kil eskizleriyle çalıştı ve bunları ancak dinamikler çözüldükten sonra genişletti; bu, günümüzde neredeyse hiç değişmeden varlığını sürdüren bir iş akışı.

Modern dökümhaneler hâlâ bu dinamik mitolojik grupları ele alıyor. Bronz bir centaur ve melek heykeli, şanstan ziyade bir iç armatürle çözülen, aynı dengesiz, yukarıya doğru uzanan enerjiyi taşır:

Bronz Centaur ve Melek Heykeli 1,8 m boyunda, mavi-yeşil bir patinaya sahip, kaslı bir at adam ile şakacı kanatlı melekten oluşan bu bronz eşleşme, Bernini'nin dinamik mitolojik gruplarının dengesiz, yukarıya doğru uzanan enerjisini yansıtıyor. Ürünü Görüntüle →

Bernini ve Roma Barok'u

Gian Lorenzo Bernini (1598 - 1680) tarzı, bir bestecinin bir okulu tanımladığı şekilde tanımladı. Otuz yaşına gelmeden önce Kardinal Scipione Borghese için Plüton, Proserpina, Apollon ve Daphne gruplarını oymuştu ve yüzeydeki gerçekçilikleri hâlâ ziyaretçileri rahatsız ediyor: Tutunca ezilen taş et, gerilen mermer ip. Geleneğe göre, David heykeltıraşın kendi yüz buruşturmasını taşıyor; Maffeo Barberini ayna tutarken üzerinde çalışılıyor.

Olgun çalışmaları sanatların kaynaşmasını daha da ileri götürdü. Cornaro Şapeli'ndeki Aziz Teresa'nın Vecdi, ışığını yaldızlı ışınların arkasındaki gizli bir pencereden yansıtıyor. Aziz Petrus Bazilikası'ndaki Aziz Longinus (1638'de tamamlandı), bir askerin dönüşümünü yürürken okunması amaçlanan dönen bir kompozisyona dönüştürüyor. Piazza Navona'daki Dört Nehir Çeşmesi (1651), bir dikilitaşın altındaki traverten kayanın üzerine devasa nehir tanrılarını yerleştirir ve su tüm topluluğu hareketlendirir.

Roma hiçbir zaman tek kişilik bir gösteri olmadı. Stefano Maderno'nun Santa Cecilia'sı (1600), yüzyılı unutulmaz eğilimli natüralizmle açtı. Fransasco Mochi'nin Saint Veronica'sı (1639'da tamamlandı), perdeleri onlarca yıldır kimsenin eşleşmediği bir fırtınaya dönüştürdü. Alessandro Algardi, papalık patronları tarafından takdir edilen ölçülü, klasikleştirici bir alternatif sunarken, Francois Duquesnoy Flaman netliğini getirdi. Çeşitlilik önemlidir: Barok her zaman tek bir formül değil, bir çözüm ailesi olmuştur.

Stil Avrupa ve Latin Amerika'ya Nasıl Yayıldı?

İki nesil boyunca aynı kelime dağarcığı çok farklı zevk ve inanç iklimlerine uyum sağladı:

İspanyol ve Latin Amerika şubeleri özel bir notu hak ediyor: Bu figürler beyaz taş değil boyalı ahşaptı, genellikle gerçek kumaşlarla giyinmişlerdi ve gerçekçilikleri müzede sergilenmek yerine törensel performansa hizmet ediyordu. Başka bir deyişle bitiş her zaman kullanıma göre tanımlanmıştır.

Dramanın Arkasındaki Malzemeler ve Teknikler

Mermer: Taşa oyulmuş gerilim

Barok mermer oymacılığı, malzemenin zayıf noktası olan gerilimle kontrollü bir mücadeledir. Delme kanalları, perdelerin kıvrımlarına derin gölgeler girmesine izin verir ve cilalı cilt ile kabaca dişli taş arasındaki kontrast, figürleri ileriye doğru iter; böylece tek bir figür, çeşitli derecelerdeki kaplamaları taşıyabilir. Günümüzün alıcıları için alınacak ders pratiktir: derin alttan kesme maliyeti ve kırılganlığı artırır, bu nedenle gözün her yere değil nereye seyahat edeceği belirtilmelidir. Mermer insan heykellerinin geleneksel işçiliği modern teknikle nasıl birleştirdiğine dair bu bakışta açıklandığı gibi, stüdyoların artık el becerisini modern büyütme ve çoğaltma yöntemleriyle dengeleme şekli, tam olarak doğru bir klasik figürü sert bir kopyadan ayıran şeydir.

Deniz tanrıları ve rüzgarla savrulan tanrılar bu oymanın doğal test örnekleri olmaya devam ediyor, bu yüzden zorlayıcı bir Poseidon modern bir avluda bile hala barok olarak okunuyor:

Poseidon Temalı Mermer İnsan Heykeli Yaklaşık 1,8-2,5 m yüksekliğinde, üç dişli ve akıcı kumaşlarla donatılmış bu hava koşullarına dayanıklı Poseidon heykeli, bronz çağdan kalma deniz tanrısı kompozisyonlarının modern bir avluda veya su kenarında neden hala barok güç olarak okunduğunu gösteriyor. Ürünü Görüntüle →

Bronz: dökümhanenin mümkün kıldığı drama

Kayıp balmumu dökümü heykeltıraşları taşın yapısal mantığından kurtardı. Havadaki ince kumaşlar, yetiştirilen atlar ve mermerde paramparça olabilecek tamamen alttan kesilmiş gövdeler bronzda rutindir; bu nedenle dönemin en ekstrem kompozisyonlarının çoğu, özellikle de çeşmeler, dökümle sonuçlandı. Döküm, kalıp yapımı, takip ve patina aşamalarını ekler ve her biri bir kalite kapısıdır. Bir sipariş için iki metali tartıyorsanız, bronz heykel türlerini ve tekniklerini incelemek, başlamak için mantıklı bir yerdir.

Sıva, pişmiş toprak ve boyalı ahşap, Bavyera kubbeli meleklerden Quito azizlerine kadar geleneğin geri kalanını taşıyordu ve her zaman son malzemeye dokunulmadan önce onaylanan tam boyutlu bir modelle köprüleniyordu.

Günümüz Projelerinde Barok İlkeler

Bu kelime dağarcığını kullanmak için papalık bütçesine ihtiyacınız yok. Barok kökenli çalışmalardan en iyi şekilde yararlanan müşteriler üç alışkanlığı paylaşıyor:

1. Malzemeyi ortamla eşleştiriyorlar. Bronz, üstünlüğünü açık havada kazanır: donma-çözülme döngülerine dayanır, ince dinamik unsurlara izin verir ve koruyucu bir patina geliştirir. Mermer, ayrıntıların yakından okunabileceği kiliseler, türbeler ve sütunlu bahçeler gibi sakin iç mekanları ödüllendirir.
2. Çevreyi gezmeyi planlıyorlar. Gerçekten dramatik bir figür daire içine alınacak şekilde tasarlanmıştır; bu nedenle görüş çizgileri, aydınlatma açıları ve açıklık yükseklik kadar önemlidir. Havada asılı perdeye sahip herhangi bir figür, yalnızca düz bir döşemeye değil, iç takviyeye ve uygun şekilde tasarlanmış bir tabana ihtiyaç duyar.
3. Suyu bileşimin bir parçası olarak işliyorlar. Piazza Navona'dan bu yana, suyun taşınması taşın canlı görünmesini sağlamanın en kesin yolu olmuştur ve pompanın boyutlandırılması, drenajı ve kışın kapatılması sonradan eklenmek yerine oyma ile tasarlanmalıdır.

Oymalı Avrupa beyaz mermer çeşmesi bu geleneğin doğrudan devamıdır ve figür çalışmasının, havuz geometrisinin ve hidroliğin nasıl tek bir sözleşme olarak çözülmesi gerektiğini gösterir:

Avrupa Beyaz Mermer Çeşmesi Tek bir beyaz mermer bloktan oyulmuş ve 3,0-4,0 m yüksekliğindeki bu çeşme, figür çalışmalarını, havza geometrisini ve akan suyu birleştirerek barok entegre heykel tasarımı geleneğini sürdürüyor. Ürünü Görüntüle →

Bir üreticiye brifing verirken, barok parçaların en çok vurguladığı noktalara basın: alttan kesmeler ve konsollar nasıl güçlendirilir, oyma veya döküm başlamadan önce modelin nasıl onaylandığı, hangi bitirme seviyelerini alacağınız, parçaların nakliye için nasıl bölündüğü ve kasalandığı ve işi sahada kimin sabitlediği ve düzleştirdiği. Bu sorulara sıfatlarla değil, çizimlerle ve referanslarla cevap veren bir atölye, gerilim üzerine kurulu bir kompozisyon sunabilen ve onu onlarca yıl ayakta tutabilen atölyedir.

Barok heykel kalıcı bir sorunu çözdüğü için varlığını sürdürüyor: Dikkat çekildiği anda hareketsiz malzemenin nasıl canlı hissettirileceği. Çaprazlar, çırpılmış perdeler ve kaynaşmış çeşme ve figür toplulukları sanatsal olduğu kadar mühendislik cevaplarıydı, bu yüzden modern kilise projelerine, site bahçelerine ve halka açık plazalara bu kadar temiz bir şekilde aktarılıyorlar. Ortam için malzemeyi seçin, izleyicinin hareketini planlayın ve suyu hikayede ait olduğu yere koyun; on yedinci yüzyıl, bir zamanlar Roma için olduğu kadar sizin projeniz için de aynı şekilde çalışacaktır.